BASF Agricultural Solutions

OCHRONA PLUS = skuteczne produkty

PLUS rabat od BASF

Sprawdź

Rozwiązania dla Rolnictwa

Przypąkowe zamieranie pędów [Xenodidymella applanata]

Występowanie i znaczenie

Szerokie rozpowszechnienie we wszystkich rejonach uprawy malin. Szczególnie silnie są porażane maliny czerwone, natomiast maliny czarne – tylko w niewielkim stopniu. Infekcje powodowane przez Didymella applanata mogą się przyczynić do znacznych straty w plonie dochodzące nawet do 50%. Ponadto porażone pędy malin są bardziej podatne na przemarzanie, a bardzo często przy silnym porażeniu zamierają.

Okres wykrywania

Infekcje pojawiają się podczas całego sezonu wegetacyjnego – najczęściej od kwietnia do października, przy utrzymującej się przez dłuższy czas wysokiej wilgotności powietrza. Choroba jest szczególnie groźna na końcu maja i przez cały czerwiec.

Obraz choroby

Zarodniki wnikają do tkanek głównie w kątach liści i pąków. Mogą wnikać również przez rany będące wynikiem żerowania pryszczarka malinowca. Objawy choroby występują na liściach, łuskach pąków oraz na pędach młodych i drugorocznych. Pierwsze objawy choroby można zaobserwować w połowie czerwca wokół pąków śpiących lub u nasady liści w postaci eliptycznych przebarwień koloru fioletowobrązowego, co jest charakterystycznym objawem przypąkowego zamierania pędów. Wraz z rozwojem choroby przebarwienia rozrastają się zarówno na długość pędu, jak również wszerz. W miarę rozrastania się plamy szarzeją, a na pędach dwuletnich stają się jasnoszare. Wzrost pędów, które zostały porażone ulega zahamowaniu, łuski pąków zamierają, a same pąki wysychają. Następnie porażona kora łuszczy się i odpada, na plamach pojawiają się ciemne skupiska owocników – pseudotecja oraz pyknidia. Pędy, które uległy porażeniu zamierają – najczęściej w okresie kwitnienia lub podczas zawiązywania owoców. Często do zamierania pędów może dochodzić jeszcze przed rozpoczęciem wegetacji.

Wzmożone występowanie

  • porażone sadzonki,
  • zbyt duże zagęszczenie plantacji,
  • przenawożenie azotem,
  • zachwaszczenie plantacji,
  • uprawa odmian podatnych na chorobę,
  • zaniechanie zabiegów pielęgnacyjnych – m.in. usuwania porażonych pędów po zbiorach.

Agrotechniczne działania zapobiegawcze

  • sadzenie zdrowych roślin,
  • zakładanie plantacji w odpowiedniej rozstawie, co zapewni optymalne przewietrzanie roślin,
  • unikanie zwilżania liści podczas nawadniania plantacji,
  • prowadzenie plantacji np. na drutach, co pozwala na szybkie obsychanie pędów,
  • racjonalne nawożenie plantacji malin, zwłaszcza azotem – zbyt duże dawki azotu zwiększają podatność odmian na chorobę,
  • systematyczne odchwaszczanie plantacji,
  • usuwanie pędów nadmiernie zagęszczających rzędy,
  • usuwanie do końca maja wszystkich latorośli – zwłaszcza na żyznych stanowiskach, co ograniczy ryzyko wystąpienia wczesnych infekcji,
  • usuwanie pędów 2-letnich bezpośrednio po zbiorze, tuż przy ziemi,
  • eliminacja porażonych pędów,
  • dobór odmian odpornych lub mało wrażliwych na chorobę.

Top